Menu Zamknij

Metody leczenia otyłości zgodne ze współczesną wiedzą medyczną

Najważniejszym elementem bez którego nie osiągnie się sukcesu to zmiana stylu życia, czyli:

  • trwała zmiana nawyków żywieniowych,
  • trwałe zwiększenie aktywności fizycznej.

Żeby uzyskać redukcje masy ciała musi spożywać się mniej energii niż się potrzebuje, lekarz ustali ile kalorii można dziennie zjadać, żeby uzyskać ubytek masy ciała korzystny dla zdrowia, tj początkowo 1 kg a później 0,5 kg tygodniowo.

Zwiększenie aktywności fizycznej, powinno zostać zastosowane równocześnie ze zmianą sposobu odżywiania.

Metody wspomagające leczenie:

  • Terapia behawioralna
    Nie tylko ułatwia modyfikację zachowań poprzez uczenie samoobserwacji, technik kontroli procesu jedzenia, radzenia sobie ze stresem inaczej niż za pomocą jedzenia, ale również wzmacnia motywacje do długoterminowego podtrzymywania zmian, zmienia przekonania dotyczące regulacji masy ciała, ułatwia zrozumienie konsekwencji otyłości i pomaga włączyć się aktywnie w proces leczenia.
  • Psychoterapia
    Skorzystanie z pomocy psychologa to nie wstyd, ani objaw słabości, to rozsądne zadbanie  o swoje zdrowie i odpowiedzialny udział w leczeniu. Psychoterapia jest leczeniem długotrwałym, czasem trwającym nawet kilka lat. Psychoterapii bezwzględnie wymagają pacjenci z niska samoocena, zaburzeniami depresyjnymi, zespołem kompulsywnego jedzenia i zespołem nocnego jedzenia oraz nałogowym jedzeniem.
  • Leki
    Obecnie w Polsce dostępne są dwa leki, które wspomagają leczenie nadwagi i otyłości, ułatwiając pacjentom trwałą zmianę nawyków żywieniowych.
    Jednym z tych leków jest preparat złożony zawierający substancje czynne, które działają tam, gdzie powstaje uczucie sytości i głodu oraz apetytu, czyli w mózgu. Jest to pierwszy lek, który powoduje zarówno zwiększenie i wydłużenie czasu odczuwania sytości, jak i zmniejszenie apetytu – poszukiwanie niezależnie od stanu sytości i głodu smacznego, konkretnego pokarmu, którego spożycie ma na celu odczucie przyjemności, a nie zaspokojenie głodu (jego potrzeba budzi się w układzie nagrody). Jest to lek, którego stosowanie przyniesie szczególne korzyści chorym z emocjonalnym podłożem rozwoju otyłości. Zastosowanie tego leku łącznie z psychoterapią ułatwi leczenie chorych, u których dotychczas podłoże psychologiczne często było przyczyną niepowodzeń leczenia otyłości, ponieważ realizacja zaleceń związanych ze zmianami sposobu odżywiania przerastała chorego.
    Drugim lekiem jest preparat, który hamuje wchłanianie w jelitach tłuszczu przyjętego z pokarmem. Jest skierowany do tych chorych, którzy preferują spożywanie pokarmów tłustych, ale nie mają problemów z odczuwaniem silnego odczucia głodu, czy apetytu. Jeżeli zjada się zbyt dużo tłuszczów występują biegunki tłuszczowe, gwałtowne wypróżnienia czy wyciek tłuszczu z odbytnicy. Dlatego zamiast zmienić nawyki żywieniowe chorzy często odstawiają ten lek.
  • Chirurgiczne leczenie otyłości – tzw. chirurgia bariatryczna
    Stosuje się je u chorych na otyłość III stopnia (BMI > 40) lub otyłość II stopnia (BMI 35,0 – 39,9) kiedy występują powikłania otyłości (np. cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze lub choroba zwyrodnieniowa stawów), a redukcja masy ciała wpłynie na poprawę ich przebiegu, u których nie występują przeciwwskazania do takiego leczenia.
    Operacyjne leczenie otyłości powinno być wykonywane w wyspecjalizowanych ośrodkach przez doświadczonych chirurgów, co zmniejsza ryzyko powikłań związanych z samym przeprowadzeniem zabiegu.

Jest leczenie nie ma cudów!

  • Poszukiwanie pomocy w miejscach, które oferują szybkie rezultaty, cudowne diety, które wyleczą na zawsze, środki, które nie mają potwierdzonej naukowo skuteczności oraz często nic nie wnoszące, kosztowne badania, które również nie znalazły uzasadnienia w literaturze naukowej, np. kod metaboliczny czy testy alergiczne, nie tylko nie przyniesie trwałych efektów, ale może jeszcze pogorszyć stan zdrowia.
  • Dzieje się tak, ponieważ szybki ubytek masy ciała w wyniku bardzo restrykcyjnych diet i późniejszy powrót do wcześniejszego sposobu jedzenia  powoduje przyrost tkanki tłuszczowej i często spowodowany tym rozwój powikłań otyłości. Im bardziej restrykcyjna dieta, tym większy ubytek masy mięśni szkieletowych w stosunku do tłuszczu, co powoduje zmniejszenie podstawowej przemiany materii i sprzyja późniejszemu przyrostowi już tylko tłuszczu.
  • Brak nauczenia się samokontroli i racjonalnej zmiany wybierania i przyrządzania pokarmów nie zapewnia utrzymania efektów po zaprzestaniu stosowania jakiegoś konkretnego rodzaju gotowej diety.
  • Dietetycy, trenerzy personalni i inne osoby, które oferują cudowne wyleczenia chorym na nadwagę i otyłość nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za skutki swoich działań.

ZAPAMIĘTAJ!

  • Leczenie otyłości jest procesem długotrwałym.
  • Akceptacja planu leczenia i współpraca z lekarzem są podstawą sukcesu.
  • Realne oczekiwania są ważnym elementem leczenia.
  • Nie walczymy z otyłością, tylko dbamy o siebie lecząc się systematycznie.
  • Nie ma sytuacji bez wyjścia tylko trzeba zgłosić się na wizytę, kiedy pojawia się problem i szczerze o nim porozmawiać z lekarzem.
  • Podstawę leczenia otyłości stanowi trwała zmiana nawyków żywieniowych i zwiększenie aktywności fizycznej.
  • Korzystanie z pomocy psychologa nie jest oznaką słabości, ale odpowiedzialności za swoje zdrowie.
  • Odpowiednio dobrana farmakoterapia ułatwi wprowadzenie zmian.
  • Operacyjne leczenie otyłości nie rozwiązuje problemu ostatecznie, tylko stanowi element wieloletniego procesu leczenia.

Opracowano na podstawie zaleceń Polskiego Towarzystwa Badań nad Otyłością.